غزل ۶۸ - خوب دارد زاهد شیاد، داروگیر را

خوب دارد زاهد شیاد، داروگیر را
دام دردانه است پنهان سبحه تزویر را ۱

در نشاط و خرمی، غافل نمی جوید سبب
زعفران حاجت نباشد خنده تصویر را ۲

نفس قابل را دم گرمی به اصلاح آورد
راست سازد گوشه چشمی به یکدم تیر را ۳

لال خواهی خصم را، گردآوری کن خویش را
کاین سپر دندانه می سازد دم شمشیر را ۴

گردن رعنا غزالان را کند خط چرب نرم
نی به ناخن می کند مور ضعیفی شیر را ۵

نیست مجنون مرا پروایی از بند گران
آب سازد آتش سودای من زنجیر را ۶

روی خاک از سایه دستش نگارین گشته بود
پیشتر زان کز نیام آرد برون شمشیر را ۷

چرب نرمی کن که باران ملایم می کند
چون گل بی خار صائب خار دامنگیر را ۸