هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از حالات روحی و درونی خود سخن میگوید، از خواب و بیداری، عشق و رنج، و کشمکشهای درونی. او از تناقضات زندگی، مانند عادت به تاریکی و ترس از نور، و همچنین از امید و ناامیدی میگوید. شعر پر از تصاویر شاعرانه و استعارههای عمیق است که احساسات پیچیدهی انسانی را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و روحی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعارهها و تصاویر نیاز به درک و تجربهی بیشتری از زندگی دارند.
غزل ۱۲۳ - خواب وقت فیض در محراب می گیرد مرا
خواب وقت فیض در محراب می گیرد مرا
چون سگان در صبح دام خواب می گیرد مرا ۱
در مسبب گر چه از اسباب رو آورده ام
دل همان از عالم اسباب می گیرد مرا ۲
با حواس جمع، خود را جمع کردن مشکل است
دل درین منزل به چندین باب می گیرد مرا ۳
نفس ظلمانی به ظلمت بس که عادت کرده است
دل چو دزدان از شب مهتاب می گیرد مرا ۴
می تپم چون کبک، زیر بال و پر شهباز را
دولت بیدار اگر در خواب می گیرد مرا ۵
لغزشی چون شبنم گل گر ز من صادر شود
جذبه خورشید عالمتاب می گیرد مرا ۶
در بهاران تازه گردد داغ هر تخمی که سوخت
بیشتر دل از شراب ناب می گیرد مرا ۷
راه من دایم دو چندان می شود از کاهلی
در میاه راه، صائب خواب می گیرد مرا ۸
چون سگان در صبح دام خواب می گیرد مرا ۱
در مسبب گر چه از اسباب رو آورده ام
دل همان از عالم اسباب می گیرد مرا ۲
با حواس جمع، خود را جمع کردن مشکل است
دل درین منزل به چندین باب می گیرد مرا ۳
نفس ظلمانی به ظلمت بس که عادت کرده است
دل چو دزدان از شب مهتاب می گیرد مرا ۴
می تپم چون کبک، زیر بال و پر شهباز را
دولت بیدار اگر در خواب می گیرد مرا ۵
لغزشی چون شبنم گل گر ز من صادر شود
جذبه خورشید عالمتاب می گیرد مرا ۶
در بهاران تازه گردد داغ هر تخمی که سوخت
بیشتر دل از شراب ناب می گیرد مرا ۷
راه من دایم دو چندان می شود از کاهلی
در میاه راه، صائب خواب می گیرد مرا ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۲ - گر چه جا در دیده آن نور نظر دارد مرا
گوهر بعدی:غزل ۱۲۴ - التفات زاهدان خشک، تر سازد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.