غزل ۱۵۸ - از بهار افزود شور عشق چون بلبل مرا

از بهار افزود شور عشق چون بلبل مرا
خامه مشق جنون گردید چوب گل مرا ۱

صحبت طفلان بود دیوانه را باغ و بهار
دامن پر سنگ باشد دامن پر گل مرا ۲

با پریشان خاطری از وسعت مشرب خوشم
چشمه ها پنهان بود در موجه سنبل مرا ۳

می شوند از زودرفتن ها، گرانان خوشگوار
نیست از سیل بهاران شکوه ای چون پل مرا ۴

پای طاوس از پر طاوس باشد بی نصیب
نیست غیر از خارخاری زان رخ گلگل مرا ۵

خواب من هر چند از رطل گران سنگین ترست
شیشه می، می کند بیدار از قلقل مرا ۶

گل چو شبنم رو نمی پوشد ز چشم پاک من
می برد با خود به سیر گلستان بلبل مرا ۷

معنی رنگین شراب لاله رنگ من بس است
نیست صائب دیده حسرت به جام مل مرا ۸