غزل ۲۶۵ - یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما

یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما
هم خیال و هم صفیر و هم نوا بودیم ما ۱

معنی یک بیت بودیم از طریق اتحاد
چون دو مصرع گر چه در ظاهر جدا بودیم ما ۲

بود دایم چون زبان خامه حرف ما یکی
گر چه پیش چشم صورت بین دو تا بودیم ما ۳

چون دو برگ سبز کز یک دانه سر بیرون کند
یکدل و یکروی در نشو و نما بودیم ما ۴

می چرانیدیم چون شبنم ز یک گلزار چشم
از نوا سنجان یک بستانسرا بودیم ما ۵

بود راه فکر ما در عالم معنی یکی
چون دو دست از آشنایی یکصدا بودیم ما ۶

دوری منزل حجاب اتحاد ما نبود
داشتیم از هم خبر در هر کجا بودیم ما ۷

اختر ما سعد بود و روزگار ما سعید
از سعادت زیر بال یک هما بودیم ما ۸

چاره جویان را نمی دادیم صائب درد سر
دردهای کهنه هم را دوا بودیم ما ۹