هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، می‌نوشی، هشدار درباره فریب‌های دنیوی، و بی‌اعتباری توبه‌های سطحی می‌پردازد. شاعر از لب‌های میگون و خون شرم و حیا سخن می‌گوید و به مخاطب هشدار می‌دهد که از مکر دختر رز غافل نشود. همچنین، ارزش عیش و نوش را در برابر حرف‌های تلخ مقایسه می‌کند و از توبه‌های بی‌اساس انتقاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

غزل ۴۲۴ - نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون را

نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون را
که با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟ ۱

مشو غافل ز مکر دختر رز هوش اگر داری
که این مکار می گیرد رگ خواب فلاطون را ۲

حریف زخم دندان ملامت نیست لبهایت
مکن نقل حریم میکشان آن نقل موزون را ۳

نمی ارزد به حرف تلخ، عیش باده شیرین
پی یک قطره می بر لب منه صد کاسه خون را ۴

حدیث توبه را با ساده لوحان در میان افکن
مکن در کار پی بر کردگان این نعل وارون را ۵

خرام بی خودی دست طمع در آستین دارد
مده در مجلس می جلوه آن بالای موزون را ۶

به عذر آن که نشنیدی نصیحت های صائب را
به شیرینی بگیر از دست او این کاسه خون را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۲۳ - نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون را
گوهر بعدی:غزل ۴۲۵ - شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.