هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از استعارهها و کنایههای زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، مینوشی، هشدار درباره فریبهای دنیوی، و بیاعتباری توبههای سطحی میپردازد. شاعر از لبهای میگون و خون شرم و حیا سخن میگوید و به مخاطب هشدار میدهد که از مکر دختر رز غافل نشود. همچنین، ارزش عیش و نوش را در برابر حرفهای تلخ مقایسه میکند و از توبههای بیاساس انتقاد میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۴۲۴ - نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون را
نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون را
که با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟ ۱
مشو غافل ز مکر دختر رز هوش اگر داری
که این مکار می گیرد رگ خواب فلاطون را ۲
حریف زخم دندان ملامت نیست لبهایت
مکن نقل حریم میکشان آن نقل موزون را ۳
نمی ارزد به حرف تلخ، عیش باده شیرین
پی یک قطره می بر لب منه صد کاسه خون را ۴
حدیث توبه را با ساده لوحان در میان افکن
مکن در کار پی بر کردگان این نعل وارون را ۵
خرام بی خودی دست طمع در آستین دارد
مده در مجلس می جلوه آن بالای موزون را ۶
به عذر آن که نشنیدی نصیحت های صائب را
به شیرینی بگیر از دست او این کاسه خون را ۷
که با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟ ۱
مشو غافل ز مکر دختر رز هوش اگر داری
که این مکار می گیرد رگ خواب فلاطون را ۲
حریف زخم دندان ملامت نیست لبهایت
مکن نقل حریم میکشان آن نقل موزون را ۳
نمی ارزد به حرف تلخ، عیش باده شیرین
پی یک قطره می بر لب منه صد کاسه خون را ۴
حدیث توبه را با ساده لوحان در میان افکن
مکن در کار پی بر کردگان این نعل وارون را ۵
خرام بی خودی دست طمع در آستین دارد
مده در مجلس می جلوه آن بالای موزون را ۶
به عذر آن که نشنیدی نصیحت های صائب را
به شیرینی بگیر از دست او این کاسه خون را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۲۳ - نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون را
گوهر بعدی:غزل ۴۲۵ - شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.