غزل ۴۵۴ - ز خط سبز شد فیروزه ای لعل نگار ما

ز خط سبز شد فیروزه ای لعل نگار ما
جواهر سرمه ای می خواست چشم اشکبار ما ۱

اگر چه بی صفا گردد ز گرد آیینه روشن
یکی صد شد ز گرد خط، صدای گلعذار ما ۲

خط آزادی اغیار شد گر خط شبرنگش
شب قدری است بهر دیده شب زنده دار ما ۳

نگه دارد خدا از چشم بد آن روی نو خط را!
که دام عنبرین سامان دهد بهر شکار ما ۴

درین فرصت که خط پیچید دست زلف ظالم را
مشو غافل ز احوال دل امیدوار ما ۵