هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، شاعر بزرگ سبک هندی، با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به بیان احساسات عاشقانه، ناامیدی و دوری از معشوق میپردازد. شاعر با مقایسههایی مانند شبنم و خورشید، دست کوتاه و گردن بلند، و بال خفاش و تارک خورشید، عمق احساسات خود را نشان میدهد. در نهایت، شعر با اشاره به شیرینی عشق و اشکهای ناشی از فراق به پایان میرسد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده سبک هندی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۴۷۵ - محمل شوق کجا، کعبه امید کجا
محمل شوق کجا، کعبه امید کجا
شبنم تشنه کجا، چشمه خورشید کجا ۱
ظرف نظاره خورشید ندارد شبنم
رتبه حسن کجا، حوصله دید کجا ۲
دست کوتاه من و گردن او هیهات است
بال خفاش کجا، تارک خورشید کجا ۳
سایه ای داشت که سرمایه آتش بود
حاصل عمر تهیدست من و بید کجا ۴
عالمی چشم به راه نگه گرم تواند
به کجا می روی ای خونی امید کجا؟ ۵
بوریا موج شکر می زند از شیرینی
گل به سامان لب لعل تو خندید کجا؟ ۶
آب پیکان ز دل آمد سوی چشمم صائب
آخر آن چشمه سربسته ترا دید کجا؟ ۷
شبنم تشنه کجا، چشمه خورشید کجا ۱
ظرف نظاره خورشید ندارد شبنم
رتبه حسن کجا، حوصله دید کجا ۲
دست کوتاه من و گردن او هیهات است
بال خفاش کجا، تارک خورشید کجا ۳
سایه ای داشت که سرمایه آتش بود
حاصل عمر تهیدست من و بید کجا ۴
عالمی چشم به راه نگه گرم تواند
به کجا می روی ای خونی امید کجا؟ ۵
بوریا موج شکر می زند از شیرینی
گل به سامان لب لعل تو خندید کجا؟ ۶
آب پیکان ز دل آمد سوی چشمم صائب
آخر آن چشمه سربسته ترا دید کجا؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۷۴ - چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟
گوهر بعدی:غزل ۴۷۶ - من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.