غزل ۵۳۲ - تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا

تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا
چشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا ۱

بی نصیب است ز من دیده ظاهربینان
می توان یافت به نور دل بیدار مرا ۲

هست بر خاطر من دیدن غمخوار گران
ورنه کوه غم او نیست به دل بار مرا ۳

در سیه رویی ازان گشته ام انگشت نما
که سر آمد چو قلم عمر به گفتار مرا ۴

چون کنم پیش طبیبان دگر دست دراز؟
ناز عیسی است گران بر دل بیمار مرا ۵

از کف دست اگر موی برون می آید
می رسد دست به موی کمر یار مرا ۶

سرو آزاد ترا دیده بدبین مرساد
که به هر جلوه کند تازه گرفتار مرا ۷

حلقه ای می زنم از دور بر آن در صائب
باغبان گر ندهد راه به گلزار مرا ۸