غزل ۵۳۳ - برسانید به خاک قدم یار مرا

برسانید به خاک قدم یار مرا
که رسانید به جان این دل بیمار مرا ۱

وقت نازک تر ازان موی میان گردیده است
می کنی رحمی اگر بر دل افگار مرا ۲

زخمی غیرت خارم، ز چمن بیزارم
می گزد خنده گل بیشتر از خارمرا ۳

عقده در کار من از غنچه دهان دگرست
ناخن گل نگشاید گره از کار مرا ۴

شکوه از کوتهی بخت، گل بی دردی است
می رسد نیش ز خار سر دیوار مرا ۵

گوهر قدر خود و قیمت من می شکنی
مبر ای چرخ فرومایه به بازار مرا ۶

به سلم خاک مرا پیر مغان خشت زده است
که برون می برد از خانه خمار مرا؟ ۷

آنقدر صائب از اوضاع جهان دلگیرم
که غم از دل نبرد خنده دلدار مرا ۸