غزل ۵۳۴ - از گلستان نشود غنچه دل باز مرا

از گلستان نشود غنچه دل باز مرا
پنجه سرو بود چنگل شهباز مرا ۱

می توان ناله شنید از کف خاکستر من
نشود سوختگی سرمه آواز مرا ۲

پرده ساز شود نه فلک از ناله من
ندهد سرمه گر آن چشم فسونساز مرا ۳

زحمت آینه من مده ای روشنگر
دل سیه می شود از منت پرداز مرا ۴

آخرالامر عنانداری من خواهد کرد
شهسواری که عنان داد ز آغاز مرا ۵

دفتر بال و پرش طعمه مقراض شود
آن که افکند ز سر رشته پرواز مرا ۶

صبر چندان که در خانه به رویم بندد
کشش دل کشد از خانه برون باز مرا ۷

گوش بر بانگ هم آواز ندارم صائب
بس بود ز اهل سخن خامه هم آواز مرا ۸