غزل ۵۶۰ - هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما

هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما
چه کند خشکی عالم به دماغ تر ما؟ ۱

علم لشکر ما از سر جان خاستن است
زهره کیست که گردد طرف لشکر ما؟ ۲

شمع یک مصرع برجسته ز مجموعه ماست
بال پروانه بود یک ورق از دفتر ما ۳

دانه سوخته، از ابر نمی گردد سبز
چه خیال است که مسعود شود اختر ما؟ ۴

بس که در جستن آن سرو روان بال زدیم
نقش، چون گرد فرو ریخت ز بال و پر ما ۵