غزل ۵۶۱ - حلقه هر در باغی نشود دیده ما

حلقه هر در باغی نشود دیده ما
باغ دربسته بود دیده پوشیده ما ۱

در دل قانع ما نیست تزلزل را راه
لنگر بحر بود گوهر سنجیده ما ۲

گرد غربت کندش زنده نهان در ته خاک
غم به هر جا که رود از دل غم دیده ما ۳

لعل و یاقوت به میزان جنون سنگ کم است
سنگ اطفال بود گوهر سنجیده ما ۴

خرمن سوخته از برق چه پروا دارد؟
غم عالم چه کند با دل غم دیده ما ۵

گر چه چون سرو نداریم درین باغ بری
می توان چید گل از دامن برچیده ما ۶

کار اکسیر کند رنگ طلایی صائب
مژه زرین شود از برگ خزان دیده ما ۷