غزل ۵۷۲ - علم نصرت ما آه سحرگاهی ما

علم نصرت ما آه سحرگاهی ما
مهر خاموشی ما چتر شهنشاهی ما ۱

ما ز بی برگ و نوایی خط پاکی داریم
چه کند باد خزانی به رخ کاهی ما؟ ۲

چرخ چندان که زند نقش حوادث بر آب
می شود جوهر آیینه آگاهی ما ۳

چه توقع ز رفیقان دگر باید داشت؟
سایه جایی که کشد پای ز همراهی ما ۴

رفته بودیم که از وادی دل دور شویم
نفس سوخته شد سرمه آگاهی ما ۵

هر سر خار درین دشت چراغی گردید
پای برجاست همان ظلمت گمراهی ما ۶

رفت عمر و قدم از خود ننهادیم برون
داد از غفلت ما، آه ز کوتاهی ما ۷

همچنان خار به دل از رگ خامی داریم
فلس اگر داغ شود بر بدن ماهی ما ۸

نیست در دامن این دشت، شکاری صائب
که علم چرب کند آه سحرگاهی ما ۹