غزل ۵۹۰ - مبر به جای اطاعت به کار طاعت را

مبر به جای اطاعت به کار طاعت را
گران به خاطر مردم مکن عبادت را ۱

قبول خلق حجاب است از قبول خدا
نهفته دار به مجمع ز خلق، طاعت را ۲

اگر خدای جهان را سمیع می دانی
مکن بلند برای خدا تلاوت را! ۳

به میهمانی مردم مرو، وگر بروی
کم از فضیلت طاعت مدان اطاعت را ۴

بشوی دست ز ورد و نماز، وقت طعام
ز انتظار مکن خون به دل جماعت را ۵

چه لازم است کنی ختم، میهمانی را؟
به مجمعی که روی، ختم کن تلاوت را ۶

مگیر از دهن خلق، حرف را زنهار
به آسیا چو شدی پاس دار نوبت را ۷

ز خلق خوش، شکر و شیر باش با احباب
ز روی ترش مکن تلخ، کام الفت را ۸

مشو چو بی خبران از مناسبت غافل
مکن به خلوتیان جمع، اهل صحبت را ۹

ضیافتی که در آنجا توانگران باشند
شکنجه ای است فقیران بی بضاعت را ۱۰

درین زمان که عقیم است جمله صحبت ها
کناره گیر و غنیمت شمار عزلت را ۱۱

اگر قدم نتوانی ز بزم خلق کشید
به گوش جان بشنو صائب این نصیحت را ۱۲