غزل ۶۱۳ - به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرا

به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرا
دماغ دشمنی روزگار نیست مرا ۱

چو تخم سوخته خاکسترست حاصل من
امید تربیت از نوبهار نیست مرا ۲

به بر و بحر چو گوهر یکی است نسبت من
گشایشی ز میان و کنار نیست مرا ۳

اگر به خاک برابر کند مرا گردون
به دل غباری ازین رهگذار نیست مرا ۴

به پاسبانی اوقات خویش مشغولم
به هیچ کار جهان، هیچ کار نیست مرا ۵

یکی است مطلب من چون موحدان جهان
دو چشم در ره مطلب چهار نیست مرا ۶

ز فکر نعمت الوان به خون نمی غلطم
به سینه داغی ازین لاله زار نیست مرا ۷

ز خارخار تمنا بریده ام پیوند
دل از تردد خاطر فگار نیست مرا ۸

به دست و دوش نسیم است رهنوردی من
وگرنه برگ سفر چون غبار نیست مرا ۹

چو آب آینه ام برقرار خود دایم
ز موج حادثه دل بی قرار نیست مرا ۱۰

یکی است در نظر من بلند و پست جهان
ز هیچ مرتبه ای فخر و عار نیست مرا ۱۱

در امید برآورده ام به گل صائب
دو چشم در گرو انتظار نیست مرا ۱۲