غزل ۶۵۳ - رسیده است به آفاق صیت دولت ما

رسیده است به آفاق صیت دولت ما
تپیدن دل بی تاب ماست نوبت ما ۱

کلاه گوشه اقبال ماست بی کلهی
گذشتگی ز دو عالم بود جنیبت ما ۲

خزینه گهر ما معانی رنگین
بریدن از دو جهان است تیغ جرأت ما ۳

ز نور جبهه ما می شود جگرها آب
ز داغ عشق بود آفتاب رایت ما ۴

چو صبح، حق نفس بر جهانیان داریم
نمک به چشم جهان ریخت شور فکرت ما ۵

هزار تیغ زبان را نمود جوهردار
دگر چه کار کند پیچ و تاب غیرت ما؟ ۶

چو نوبهار، بود از معانی رنگین
تمام روی زمین، زیر بار نعمت ما ۷

دهن چو شیشه گشاییم بهر شادی خلق
وگرنه مهر خموشی است جام عشرت ما ۸

زیادتی نکند هیچ لفظ بر معنی
ز راست خانگی خامه عدالت ما ۹

ز مهر و ماه نداریم روشنایی چشم
ز نور فطرت ما روشن است خلوت ما ۱۰

گرفته بود چمن را فسردگی صائب
شدند نغمه سرا، بلبلان ز غیرت ما ۱۱