غزل ۶۷۱ - اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنها

اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنها
گرفته ایم اجازت ز باغبان تنها ۱

بهار عمر، ملاقات دوستداران است
چه حظ کند خضر از عمر جاودان تنها؟ ۲

دل به پاکی دامان غنچه می لرزد
که بلبلان همه مستند و باغبان تنها ۳

دل مرا به نسیم حمایتی دریاب
که یافته است بهار مرا خزان تنها ۴

سزای خیره نگاهان به آه من بگذار
که بارها زده بر قلب آسمان تنها ۵

اگر حیا دهدم فرصت سخن، دارم
هزار حرف زبانی به آن دهان تنها ۶

من و دو چشم تر و خاک کربلا صائب
ز عافیت طلبان سیر اصفهان تنها ۷