غزل ۶۸۹ - بی آب ساخت خط، لب جان پرور ترا

بی آب ساخت خط، لب جان پرور ترا
کرد این غبار مهره گل گوهر ترا ۱

تمکین و شوخی تو به میزان برابرست
فرقی ز بادبان نبود لنگر ترا ۲

گوهر ز آب تلخ محیط است بی نیاز
حاجت به باده نیست دماغ تر ترا ۳

منت پذیر سفله نگشتن غنیمتی است
غمگین مشو که سوخت فلک اختر ترا ۴

این نور عاریت که هلال تو بدر ساخت
در یک دو هفته می خورد آخر سر ترا ۵

نازش مکن به دولت دنیا که چون حباب
از باد نخوت است خطر افسر ترا ۶

(دل) در بقا مبند که معمار صنع کرد
از پا به لای نفی بنا، پیکر ترا ۷

چشم ترا ز خواب پریشان خلاص کرد
صائب نهفت صیقل اگر جوهر ترا ۸