غزل ۷۴۵ - دادم ز شور عشق به سیلاب خانه را

دادم ز شور عشق به سیلاب خانه را
کردم به خارخار بدل آشیانه را ۱

افزود نشأه لب میگون او ز خط
کیفیت است بیش، شراب شبانه را ۲

در آه اختیار ندارند اهل درد
آتش گره به سینه کند چون زبانه را؟ ۳

از خط سبز اگر چه سیه مست شد لبت
بی اختیار می کند انشا بهانه را ۴

گلبانگ خوبتر بود ای شاخ گل ز زر
از بلبلان دریغ مدار آب و دانه را ۵

در شوره زار نیست ثمر تخم پاک را
بر زاهدان مخوان غزل عاشقانه را ۶

بلبل گلوی خویش عبث پاره می کند
تأثیر نیست در دل خندان ترانه را ۷

حق گرهگشا به گره بی نهایت است
کاکل چرا به سر ندهد جای شانه را؟ ۸

ممنون شوم ز هر که به من کج کند نگاه
کز تیر کج ز جا نرود دل نشانه را ۹