غزل ۷۵۵ - از نان و آب نیست بقا و ثبات ما

از نان و آب نیست بقا و ثبات ما
باشد ز درد و داغ محبت حیات ما ۱

یارب نصیب سوخته جانان عشق کن
ته جرعه ای که مانده ز آب حیات ما ۲

از سعی، راه عشق به پایان نمی رسد
در ترک کوشش است طریق نجات ما ۳

در دل هزار عقده ز افلاک داشتیم
حل شد به یک پیاله می مشکلات ما ۴

قد راست تا قیام قیامت نمی کند
افتاد هر که از نظر التفات ما ۵

افتاده است چاشنی عشق ما بلند
در شیشه سپهر نگنجد نبات ما ۶

دیدیم تا یگانگی ذات با صفات
شد محو در تصور ذاتش صفات ما ۷

محراب ماست روی به هر جانب آوریم
زان بی جهت، شده است یکی تا جهات ما ۸

صائب سیاهکاری ما را حساب نیست
روی زمین سیاه شد از سیئات ما ۹