هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر غم و اندوه عمیق شاعر از ناملایمات زندگی و سرنوشت نامعلوم است. او از رنجهای بشری، ناامیدی، و بیپناهی سخن میگوید و به سوالاتی فلسفی دربارهی هدف زندگی و تقدیر انسان میپردازد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانهی شعر برای سنین پایین مناسب نیست.
غزل ۷۵۶ - در داغ غوطه خورد دل غم سرشت ما
در داغ غوطه خورد دل غم سرشت ما
با کعبه هم لباس شد آخر کنشت ما ۱
از سنگ کودکان سر ما لاله زار شد
خط شکسته بود مگر سرنوشت ما؟ ۲
برق از زمین سوخته نومید می رود
دوزخ چه می کند به دل غم سرشت ما؟ ۳
هرگز چنان نشد که شود مصدر اثر
مطلب چه بود ازین تن خاکی سرشت ما؟ ۴
یک اهل دل به سایه دیوار ما نخفت
بالین یک غریب نگردید خشت ما ۵
صائب از خاکمال حوادث شدیم خاک
خط غبار بود مگر سرنوشت ما؟ ۶
با کعبه هم لباس شد آخر کنشت ما ۱
از سنگ کودکان سر ما لاله زار شد
خط شکسته بود مگر سرنوشت ما؟ ۲
برق از زمین سوخته نومید می رود
دوزخ چه می کند به دل غم سرشت ما؟ ۳
هرگز چنان نشد که شود مصدر اثر
مطلب چه بود ازین تن خاکی سرشت ما؟ ۴
یک اهل دل به سایه دیوار ما نخفت
بالین یک غریب نگردید خشت ما ۵
صائب از خاکمال حوادث شدیم خاک
خط غبار بود مگر سرنوشت ما؟ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۵۵ - از نان و آب نیست بقا و ثبات ما
گوهر بعدی:غزل ۷۵۷ - ای جبهه تو آینه سرنوشت ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
