غزل ۷۶۴ - دایم شکفته است دل داغدار ما

دایم شکفته است دل داغدار ما
موقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما ۱

فارغ ز کعبه ایم و ز بتخانه بی نیاز
خاک مراد ماست دل خاکسار ما ۲

آتش به پرده سوزی اسرار عشق نیست
رحم است بر دلی که شود رازدار ما ۳

صد پیرهن ز دامن صبح است پاکتر
دامان گل ز شبنم شب زنده دار ما ۴

خوش داشتیم وقت حریفان بزم را
چون می، گذشت اگر چه به تلخی مدار ما ۵

شد پاره ای ز تن، دل ما از فسردگی
خامی به رنگ برگ برآورد بار ما ۶

در روزگار ما دل بی درد و داغ نیست
در سنگ همچو سوخته گیرد شرار ما ۷

از صدق، هر دو دست به دامان شب زدیم
تا همچو صبح، تنگ شکر شد کنار ما ۸

گوهر حریف گرد یتیمی نمی شود
نتوان فشاند دامن ناز از غبار ما ۹

صائب چو خضر روی خزان فنا ندید
شد سبز هر که از سخن آبدار ما ۱۰