هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر و استعارات پیچیده، به موضوعاتی مانند عشق، حقیقت، و ناپایداری دنیا می‌پردازد. شاعر از مثال‌ها و خیال‌ها برای بیان محدودیت‌های فهم بشری استفاده می‌کند و به زیبایی‌های گذرا و ذات الهی اشاره دارد. همچنین، ابیاتی به عشق مجنون و لیلی و مفاهیم انتزاعی مانند گمان و احتمال پرداخته‌اند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است و درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از استعارات و اشارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۷۹۷ - نتوان به بی مثال رسید از مثال ها

نتوان به بی مثال رسید از مثال ها
از ره مرو به موج سراب خیال ها ۱

بانگ جرس ز خوبی یوسف چه آگه است؟
در کنه ذات حق نرسد قیل و قال ها ۲

زرین چو برگ های خزان دیده گشته اند
از باد دستی تو، زبان سؤالها ۳

ما چون قلم تمام زبان شکایتیم
در خلوتی که قال شمارند حالها ۴

از اشتیاق دام تو مرغان دوربین
در بیضه می دهند سرانجام بالها ۵

در روزگار چشم تو جام تهی نماند
یکسر شدند ماه تمام این هلال ها ۶

داغی که بود بر دل مجنون دورگرد
شد تازه از سیاهی چشم غزال ها ۷

ده در شود گشاده، شود بسته چون دری
دارند ده زبان ز ده انگشت، لالها ۸

در عهد پاکدامنی او نمی رود
دلهای بد گمان به ره احتمال ها ۹

صائب ز خوابهای پریشان خلاص شد
هر کس که ساده کرد دل از خط و خال ها ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۹۶ - ای روشن از فروغ تو چشم چراغ ها
گوهر بعدی:غزل ۷۹۸ - در آتشم ز دیده شوخ ستاره ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.