غزل ۸۲۳ - خوابیده تر از راه بود راحله ما

خوابیده تر از راه بود راحله ما
در سینه صحراست گره قافله ما ۱

در دامن صحرای ملامت نتوان یافت
خاری که نچیده است گل از آبله ما ۲

دیوانه به همواری ما نیست درین دشت
چون جوهر تیغ است خمش سلسله ما ۳

از تشنه لبی گرد برآریم ز دریا
خون در جگر باده کند حوصله ما ۴

چون سیل، دلیل ره ما جذبه دریاست
محتاج به رهبر نبود قافله ما ۵

ما از تو جداییم به صورت، نه به معنی
چون فاصله بیت بود فاصله ما ۶

چون زلف، پریشانی ما دور و درازست
کوتاه نگردد به شنیدن گله ما ۷

جا دارد اگر زین غزل تازه نویسند
صائب به لب یار، عزیزان صله ما! ۸