غزل ۸۲۴ - فریاد نخیزد ز دل پر گله ما

فریاد نخیزد ز دل پر گله ما
نبود چو جرس هرزه درا آبله ما ۱

هر جا که زند نشتر خاری مژه بر هم
خون دشنه کشد از جگر آبله ما ۲

فریاد ازین برق نگاهان که نکردند
رحمی به گل کاغذی حوصله ما ۳

صائب به چه امید گشاییم لب از هم؟
آن چشم سخنگو ندهد گر صله ما ۴