غزل ۸۲۵ - ای خانه زنبور ز فکر تو جگرها

ای خانه زنبور ز فکر تو جگرها
آیینه حیرت ز جمال تو نظرها ۱

مژگان نبود گرد نظرها، که بود چاک
از شوق لقای تو گریبان نظرها ۲

از سنگدلی بود که از شرم لب تو
در صلب صدف آب نگشتند گهرها ۳

از شمع برونی نشود بزم درون گرم
چون لاله مگر داغ بروید ز جگرها ۴

زنهار که در بحر رضا دامن دل را
چون موجه به ساحل مکش از دست خطرها ۵

در دایره موی شکافان حقیقت
در زلف پر آشوب شکست است ظفرها ۶

زنهار که از خانه برون پا نگذاری
پر خار نفاق است همه راهگذرها ۷

از شرم دهان تو که چون دیده مورست
در حوصله مور خزیدند شکرها ۸

فریاد که این بی خبران خاطر ما را
کردند پریشان چو سر زلف خبرها ۹

صائب ز سر صدق مقیم در دل باش
تا چند توان گشت چو خورشید به درها؟ ۱۰