غزل ۸۳۶ - برق سبک عنان را پروای خار و خس نیست

برق سبک عنان را پروای خار و خس نیست
دام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟ ۱

دست گرهگشایی است از کار هر دو عالم
در دامن توکل پای کشیده ما ۲

هر چند دیده ها را نادیده می شماری
هر جا که پا گذاری فرش است دیده ما ۳

از نوبهار صائب رنگش به رو نیاید
بر گلشنی که بگذشت رنگ پریده ما ۴

نتوان به مرگ پوشید چشم ندیده ما
سیری ندارد از خاک، چون دام، دیده ما ۵

گفتیم وقت پیری در گوشه ای نشینیم
شد تازیانه حرص قد خمیده ما ۶

با دل رمیده عشق زخم زبان چه سازد؟
گلها ز خار چیند دامان چیده ما ۷