غزل ۸۴۶ - فروغی است یکرنگی از گوهر ما

فروغی است یکرنگی از گوهر ما
دل ساده فردی است از دفتر ما ۱

به دعوی نداریم چون صبح حاجت
که خورشید مهری است از محضر ما ۲

به محشر هم از جای خود برنخیزد
سپندی که افتاد در مجمر ما ۳

عجب دارم از فکرهای پریشان
که شیرازه گیرد به خود دفتر ما ۴

چو آیینه قانع به دیدار خشک است
ازین تازه رویان دو چشم تر ما ۵

شکستند جوهر طرازان فطرت
چو فولاد در بیضه بال و پر ما ۶

کجا پخته گردد، که از جوش دریا
نیامد ز خامی برون عنبر ما ۷

درین بحر پر شور، مانند گوهر
گرانمایگی بس بود لنگر ما ۸

چه سرها که داده است بر باد صائب
هوایی که شد چون حباب افسر ما ۹