غزل ۸۶۱ - از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب
چشم ظاهربین ز بی دردی کند جوهر حساب ۱

می شود چون نافه مویش در جوانی ها سفید
هر که خون خویش را سازد چو آهو مشک ناب ۲

راحت بی رنج در ماتم سرای خاک نیست
خنده گل گریه های تلخ دارد چون گلاب ۳

در بلندی با فرودستان تواضع پیشه کن
تا چو ماه نو ترا گردون کند از زر رکاب ۴

می کشد از عشق، حیف خود دل بی تاب ما
می کند خون در دل آتش به گردیدن کباب ۵

نیست از باد مخالف فرق تا باد مراد
شد تنک دریانوردی را که دل همچون حباب ۶

عشق در دلهای روشن بی قراری می کند
پرتو خورشید در آیینه دارد اضطراب ۷

کوته است از حرف خاموشان زبان اعتراض
ایمن از تیغ است هر خونی که گردد مشک ناب ۸

دل منه بر عمر مستعجل که اسب تند را
نیست مانع از دویدن پا فشردن در رکاب ۹

می دود در جستجوی آب، دایم هر طرف
گر چه از آب است صائب پرده چشم حباب ۱۰