هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شب مهتابی می‌پردازد که در آن طبیعت و عناصر مختلف مانند ستاره‌ها، زمین و آسمان با نور ماه روشن شده‌اند. شاعر از تصاویر شاعرانه مانند "سپهر جام بلوری" و "زمین قلمرو نور" استفاده می‌کند تا زیبایی و جادوی شب را به تصویر بکشد. همچنین، مفاهیمی مانند بیخودی، عقل و شعور نیز در شعر مطرح شده‌اند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و تصاویر شاعرانه پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و استعاره‌های خاص ادبیات کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۹۰۳ - هوا چکیده نورست در شب مهتاب

هوا چکیده نورست در شب مهتاب
ستاره خنده حورست در شب مهتاب ۱

سپهر جام بلوری است پر می روشن
زمین قلمرو نورست در شب مهتاب ۲

صراحی می گلرنگ، سرو سیمینی است
پیاله غبغب حورست در شب مهتاب ۳

زمین ز خنده لبریز مه، نمکدانی است
زمانه بر سر شورست در شب مهتاب ۴

رسان به دامن صحرای بیخودی خود را
که خانه دیده مورست در شب مهتاب ۵

می شبانه کز او روز عقل شد تاریک
تمام نور حضورست در شب مهتاب ۶

ز خویش پاک برون آ که مغز خشک زمین
تر از شراب طهورست در شب مهتاب ۷

به غیر باده روشن، نظر به هر چه کنی
غبار چشم شعورست در شب مهتاب ۸

براق راهروان است روشنایی راه
سفر ز خویش ضرورست در شب مهتاب ۹

به هر طرف که نظر باز می کنم صائب
تجلیات ظهورست در شب مهتاب ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۰۲ - سبکسری که اسیر هواست همچو حباب
گوهر بعدی:غزل ۹۰۴ - بهشت بر مژه تصویر می کند مهتاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.