خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی به توصیف زیباییهای شب و مهتاب میپردازد و از مفاهیمی مانند مینوشی، تفکر، و لذتهای زودگذر زندگی سخن میگوید. مهتاب به عنوان نمادی از روشنایی و زیبایی، در شراب و صحبت دوستان تأثیر میگذارد و شاعر از کسانی که از این لذات غافل میشوند، تعجب میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است و ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب نیاز به درک مناسب از زمینه فرهنگی و تاریخی دارد.
غزل ۹۰۴ - بهشت بر مژه تصویر می کند مهتاب
بهشت بر مژه تصویر می کند مهتاب
پیاله را قدح شیر می کند مهتاب ۱
پیاله نوش و میندیش از حرارت می
که در شراب، طباشیر می کند مهتاب ۲
نمی خرد به فروغی کتان توبه ما
درین معامله تقصیر می کند مهتاب ۳
فروغ صحبت روشندلان غنیمت دان
پیاله گیر که شبگیر می کند مهتاب ۴
در آن کسی که ننوشد پیاله ای، صائب
به حیرتم که چه تأثیر می کند مهتاب؟ ۵
پیاله را قدح شیر می کند مهتاب ۱
پیاله نوش و میندیش از حرارت می
که در شراب، طباشیر می کند مهتاب ۲
نمی خرد به فروغی کتان توبه ما
درین معامله تقصیر می کند مهتاب ۳
فروغ صحبت روشندلان غنیمت دان
پیاله گیر که شبگیر می کند مهتاب ۴
در آن کسی که ننوشد پیاله ای، صائب
به حیرتم که چه تأثیر می کند مهتاب؟ ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۰۳ - هوا چکیده نورست در شب مهتاب
گوهر بعدی:غزل ۹۰۵ - مریز آب رخ خود مگر برای شراب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
