غزل ۹۱۷ - از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب
ما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب! ۱

از خشکسال توبه کم کاسه می رسیم
داریم چشم از همه دریاکشان شراب ۲

زنهار شرم دختر رز را نگاه دار
در روز آفتاب مپیما عیان شراب ۳

هر غنچه ای ز باده گلرنگ شیشه ای است
دیگر چه حاجت است درین بوستان شراب ۴

من در حجاب عشقم و او در نقاب شرم
ای وای اگر قدم ننهد در میان شراب! ۵

مینا به چشم روشنی جام می رود
در مجلسی که می کشد آن دلستان شراب ۶

ما ذوق لب گزیدن خمیازه یافتیم
ارزانی تو باد ز رطل گران شراب ۷

رنگ شکسته کاهربای شکفتگی است
کیفیت بهار دهد در خزان شراب ۸

ما داده ایم دست ارادت به دست تاک
زان روی می خوریم چو آب روان شراب ۹

صائب چراغ عشرت ما می شود خموش
گر کم شود ز ساغر یک زمان شراب ۱۰