غزل ۲۶۹۳ - به تن با ما، به دل در مرغزاری

به تَنْ با ما، به دلْ در مَرغْزاری
چو دربَندِ شکاری، تو شکاری ۱

به تَنْ این جا میان بَسته چو نایی
به باطِنْ هَمچو بادِ بی‌قَراری ۲

تَنَت چون جامهٔ غَوّاص بر خاک
تو چون ماهی، رَوِش در آب داری ۳

دَرین دریا بَسی رَگ‌هاست صافی
بَسی رگ‌هاست کان تیره است و تاری ۴

صَفایِ دلْ ازان رَگ‌‌هایِ صافی‌ست
بِدان رَگ پِی بَری، چون پَر بَرآری ۵

دَران رَگ‌ها تو هَمچون خونْ نَهانی
وَرْ اَنْگشتی نَهَم، تو شَرم داری ۶

ازان رَگ‌هاست بانگِ چَنگِ خوشْ رَگ
زِ عکس و لُطفِ آن زاری ست، زاری ۷

زِ بَحْرِ بی‌کِنار است این نَواها
که می‌غُرَّد به موج از بی‌کِناری ۸