هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و تأثیرات عمیق آن بر روح و جان خود سخن می‌گوید. او از عشقی سوزان و بی‌قرار می‌گوید که باعث بی‌قراری و آشفتگی دلش شده است. شاعر همچنین از تأثیرات عشق بر خود و از دست دادن کنترل بر احساساتش صحبت می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، بیان احساسات شدید و بی‌قراری ناشی از عشق ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.

غزل ۲۶۹۴ - مرا بگرفت روحانی نگاری

مرا بِگْرفت روحانی نِگاری
کِناریّ و کِناریّ و کناری ۱

بِزَد با من میانِ راهِ تَنگی
دوچاریّ و دوچاریّ و دوچاری ۲

زِ جانْ بَرخاست زاتَش‌‌هایِ عشقش
بُخاریّ و بُخاریّ و بُخاری ۳

مَبادا هیچ دل را زین چُنین عشق
قراریّ و قراریّ و قَراری ۴

سُکُسْت این کُرّهٔ تُندِ دل من
فَساریّ و فَساریّ و فَساری ۵

نهاده بر سَرَش اَفْسارِ سودا
غُباریّ و غُباریّ و غُباری ۶

فُتاده در سَرَش از شَمسِ تبریز
خُماریّ و خُماریّ و خُماری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۶۹۳ - به تن با ما، به دل در مرغزاری
گوهر بعدی:غزل ۲۶۹۵ - متاز ای دل سوی دریای ناری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.