هوش مصنوعی: این متن شامل چندین بیت شعر است که به موضوعات مختلفی مانند نادانی، عشق، دعا، دانش، و زیبایی می‌پردازد. در این اشعار، مفاهیمی مانند اهمیت سکوت، ارزش دعا، نقصان نادانی، و زیبایی درونی مورد تأکید قرار گرفته‌اند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر دارند که برای گروه سنی بالاتر مناسب‌تر است.

غزل ۹۷۷ - عیب نادان در زمان خامشی گویاترست

عیب نادان در زمان خامشی گویاترست
پسته بی مغز در لب بستگی رسواترست ۱

گردش پرگار موقوف سکون مرکزست
هر که در دامن کشد پا آسمان پیماترست ۲

شهرست مجنون ز عشق کوهکن پامال شد
سیل در کهسارها از دشت پرغوغاترست ۳

دست دولت گر چه در ظاهر بلند افتاده است
در گشاد کارها دست دعا بالاترست ۴

رفت هر کس را به پا خاری کند سوزن علاج
می خورد خون بیشتر هر کس که او بیناترست ۵

دیده ما بی نیازان نیست بر احسان چرخ
یک سر و گردن ز مینا این قدح رعناترست ۶

نیست مریم را به گفتار مسیحا احتیاج
روی شرم آلود او بی گفتگو گویاترست ۷

چشم پوشیدن بود مشاطه رخسار زشت
هر که پوشد دیده از وضع جهان بیناترست ۸

دعوی دانش بود صائب به نادانی دلیل
هر که نادان می شمارد خویش را داناترست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۷۶ - گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرست
گوهر بعدی:غزل ۹۷۸ - از نظرها درد و داغ عشق پنهان خوشترست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.