غزل ۹۸۱ - پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترست

پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترست
روی تلخ بحر از آب گهر شیرین ترست ۱

رتبه قبض است بیش از بسط پیش عارفان
عقده پیوند بر نخل از ثمر شیرین ترست ۲

نیست زنبور عسل را شکوه ای از جان خویش
خانه چندانی که باشد مختصر شیرین ترست ۳

پیش هر موری که نی در ناخنش منت شکست
خاک صحرای قناعت از شکر شیرین ترست ۴

نبض تسلیم و رضا را گر به دست آرد کسی
تیر دلدوز قضا از نیشکر شیرین ترست ۵

پش چشم هر که از غفلت نیاورده است آب
تلخی بیداری از خواب سحر شیرین ترست ۶

سرد مهری زندگی را بی حلاوت می کند
میوه های گرمسیری بیشتر شیرین ترست ۷

ما ز نعمت با زبان شکر قانع گشته ایم
برگ این نخل برومند از ثمر شیرین ترست ۸

تنگ شکر ساخت صائب گوش ها را از سخن
کلک شکر بار ما از نیشکر شیرین ترست ۹