غزل ۹۸۵ - هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرست

هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرست
هر حجابی را که طی کردی حجاب دیگرست ۱

ناامیدی را به نومیدی مداوا می کنند
هر سرابی را درین وادی سراب دیگرست ۲

هر پریشان جلوه ای ما را نمی آرد به وجد
ذره ما در کمین آفتاب دیگرست ۳

گو جبین می فروشان سرکه نفروشد به ما
مستی ما همچو منصور از شراب دیگرست ۴

گل برای ما عبث خود را بر آتش می زند
چاره دردسر ما از گلاب دیگرست ۵

ماه تابان از حصار هاله گو بیرون میا
بزم ما را روشنی از ماهتاب دیگرست ۶

کرد آخر صحبت یوسف زلیخا را جوان
بعد پیری عشق را عهد شباب دیگرست ۷

ناخوشی های جهان را بیشتر خوش می کنند
پاک چشمان را مذاق انتخاب دیگرست ۸

از بیاض گردن خوبان تلاوت می کنند
ساده لوحان محبت را کتاب دیگرست ۹

دیده امید ما بر دولت بیدار نیست
فتح باب ما ز چشم نیمخواب دیگرست ۱۰

کوثر و زمزم عبث آب رخ خود می برند
صائب این لب تشنگی ما را ز آب دیگرست ۱۱