غزل ۲۶۹۹ - ندارد مجلس ما بی‌تو نوری

ندارد مَجْلِسِ ما بی‌تو نوری
که مَجْلِسْ بی‌تو باشد هَمچو گوری ۱

بیایی، یا بِدان سومان بِخوانی
زِ فَضْلَت این کَرامَت نیست دوری ۲

خَلایِق هَمچو کِشت و تو بهاری
به تو یابَد شَقایِقْشانْ ظُهوری ۳

تَجَلّی کُن که تا سَرمَست گَردند
کنند اَجْزایِ عالَم مَستْ شوری ۴

چو دریایِ عِتابِ تو بِجوشَد
بَرآیَد موجِ طوفانْ از تَنوری ۵

چو گَردونِ قَبولِ تو بِگَردد
شود جُمله مُصیبَت‌ها سُروری ۶

خَمُش، بُگْذار این شیشه گَری را
مَبادا که زَنَد بر شیشه کوری ۷