غزل ۱۰۴۳ - هر چه امروزست بار خاطرت فردا گل است

هر چه امروزست بار خاطرت فردا گل است
در جگرخاری که اینجا بشکند آنجا گل است ۱

انبساط ماست موقوف گشاد کار خلق
فتح بابی هر که را رو می دهد ما را گل است ۲

هر که با نیکان نشیند رنگ نیکان بر کند
چون ز می سیراب گردد پنبه مینا گل است ۳

می پرستان در خزان عیش بهاران می کنند
قلقل میناست بلبل، باده حمرا گل است ۴

پرده بیگانگی نبود میان حسن و عشق
در حریم بیضه بلبل گرم صحبت با گل است ۵

قدر خاک افتاده را سرگشتگان دانند چیست
نقش پا گمراه را در دامن صحرا گل است ۶

هست با هر داغ من پیوند خاصی عشق را
برگ برگ این چمن پیش چمن پیرا گل است ۷

صحبت روشن ضمیران سرخ رویی بر دهد
شاخ مرجان در کنار بحر سر تا پا گل است ۸

از فروغ شمع صائب نیست غم پروانه را
رهنورد شوق را آتش به زیر پا گل است ۹