غزل ۲۷۰۱ - مرا هر لحظه قربان است جانی

مرا هر لحظه قُربان است جانی
تو را هر لحظه در بَنده گُمانی ۱

دو چَشمِ تو بَیانِ حالِ من بَسْ
که روشن‌تَر ازین نَبْوَد بیانی ۲

جهان چون نِی هزاران ناله دارد
که یک نِی دید از شِکَّرسِتانی ۳

ازان شِکَّرسِتان دیدم نشان‌ها
ندیدم از تو شیرین‌‌تَر نشانی ۴

مثالِ عشق، پیداییّ و پنهان
ندیدم هَمچو تو پیدا، نَهانی ۵

جهانْ جویایِ توست و جایِ آن هست
مَثَل بِشْنو که جان بِهْ از جهانی ۶

نه‌یی بر آسْمان ای ماه لیکِن
شود هر جا که تابی، آسْمانی ۷