غزل ۱۰۸۶ - مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن است

مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن است
گوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است ۱

با دل آگاه دارد کار عشق سنگدل
بیشتر دلهای غافل از شکستن ایمن است ۲

دانه نشکسته می دارد خطر از آسیا
تا درستی نیست با دل از شکستن ایمن است ۳

در گذر از پیکر خاکی که کشتی در محیط
تا نیارد رو به ساحل از شکستن ایمن است ۴

چون به هم پیوست دلها سد آهن می شود
توبه یاران یکدل از شکستن ایمن است ۵

عشق کار مومیایی می کند با رهروان
پای هر کس شد درین گل از شکستن ایمن است ۶

پرده شرمی اگر با آفتاب جود هست
رنگ بر رخسار سایل از شکستن ایمن است ۷

محو نتوان کرد از دل پیچ و تاب عشق را
تا قیامت این سلاسل از شکستن ایمن است ۸

هر کجا صائب شود ستاری حق پرده پوش
رنگ دعویهای باطل از شکستن ایمن است ۹