غزل ۱۰۹۱ - دیده هر کس که حیران است در دنبال اوست

دیده هر کس که حیران است در دنبال اوست
هر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست ۱

سرو سیمینی کز او مجنون بیابانی شده است
حلقه چشم غزالان حلقه خلخال اوست ۲

از کمند عشق برق و باد نتوانست جست
وای بر صیدی که این صیاد در دنبال اوست ۳

قهرمان عشق دلها را مسخر کرده است
هر کجا آهی که بینی رایت اقبال اوست ۴

نیست ممکن دل به جا ماندن درین وحشت سرا
بیخودی تمهید پرواز و تپیدن بال اوست ۵

تشنه تیغ شهادت را مذاق دیگرست
ورنه آب زندگی در پرده تبخال اوست ۶

باشد از سرگشتگی دور نشاطش برقرار
چون فلک ها مرکز پرگار هر کس خال اوست ۷

سرنمی آید به سامان تا ز سامان نگذرد
دل نمی گردد پریشان تا پریشان حال اوست ۸

نیست صائب غیر شهباز سبک پرواز دل
لامکان سیری که این نه بیضه زیر بال اوست ۹