هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از استقلال و بلندپروازی خود میگوید، از بیعت با ارزشهای والا، اخوت با ستارگان، و رهایی از تعلقات دنیوی سخن میراند. او از تنهایی و عزلت به عنوان انتخابی آگاهانه دفاع میکند و جمعیت خود را موجی منسجم میداند که هیچچیز آنها را از هم نمیپاشاند. همچنین، به نقد دنیادوستی و حرص میپردازد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۱۰۶ - تاک بالا دست من بیعت به طوبی بسته است
تاک بالا دست من بیعت به طوبی بسته است
خوشه ام عقد اخوت با ثریا بسته است ۱
در تجرد، رشته واری از تعلق سهل نیست
سد آهن سوزنی در راه عیسی بسته است ۲
جنگ دارد گوشه گیری و بلند آوازگی
تهمت عزلت به خود بیهوده عنقا بسته است ۳
شور محشر صحبت ما را نمی پاشد ز هم
موج می شیرازه جمعیت ما بسته است ۴
نعل حرصش از تردد روز و شب در آتش است
هر که چون خورشید صائب دل به دنیا بسته است ۵
خوشه ام عقد اخوت با ثریا بسته است ۱
در تجرد، رشته واری از تعلق سهل نیست
سد آهن سوزنی در راه عیسی بسته است ۲
جنگ دارد گوشه گیری و بلند آوازگی
تهمت عزلت به خود بیهوده عنقا بسته است ۳
شور محشر صحبت ما را نمی پاشد ز هم
موج می شیرازه جمعیت ما بسته است ۴
نعل حرصش از تردد روز و شب در آتش است
هر که چون خورشید صائب دل به دنیا بسته است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۰۵ - جویبار شیشه با دریای خم پیوسته است
گوهر بعدی:غزل ۱۱۰۷ - هر که بست از گفتگو لب جنت دربسته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.