غزل ۱۱۳۲ - هر که عاشق نیست خون در پیکرش افسرده ست

هر که عاشق نیست خون در پیکرش افسرده ست
گفتگو با زاهدان تلقین خون مرده است ۱

پشت سر بسیار خواهد دید عمر خضر را
از دم تیغ شهادت هر که آبی خورده است ۲

در غم عاشق بود هر چند بی پرواست حسن
فکر بلبل غنچه را سر در گریبان برده است ۳

بوی خون می آید امروز از لب میگون یار
تا به یاد او که دندان بر جگر افشرده است؟ ۴

در غریبی وا شود صائب دل ارباب درد
غنچه ما تا بود در بوستان پژمرده است ۵