غزل ۱۱۳۴ - نه همین آن سنگدل ما را فرامش کرده است

نه همین آن سنگدل ما را فرامش کرده است
مستی دارد که دنیا را فرامش کرده است ۱

آنچنان کز نقشها آیینه باشد بی خبر
دیده حیران تماشا را فرامش کرده است ۲

یاد دریا تازه دارد قطره را هر جا که هست
قطره پندارد که دریا را فرامش کرده است ۳

در حریم سینه من با خیال یار، دل
حالتی دارد که دنیا را فرامش کرده است ۴

هر کسی گویند دارد نوبتی در آسیا
آسمان چون نوبت ما را فرامش کرده است؟ ۵

طوطی ما بس که مشغول تماشای خودست
صائب آن آیینه سیما را فرامش کرده است ۶