غزل ۱۱۴۰ - نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده است

نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده است
خضر را خون در جگر این نعل وارون کرده است ۱

مهره مومی است در سر پنجه او آسمان
آن که حال ما اسیران را دگرگون کرده است ۲

قمری ما از پریشان ناله های دلفریب
سرو را آشفته تر از بید مجنون کرده است ۳

گر چه ما چون سرو آزادیم از قید لباس
همت ما دست ازین نه خرقه بیرون کرده است ۴

دامن معنی به آسانی نمی آید به دست
سرو یک مصرع تمام عمر موزون کرده است ۵

در ته گرد کسادی، گوهر شهوار من
خاک عالم را سبک در چشم قارون کرده است ۶

می کنم در کوچه گردی سیر صحرای جنون
وسعت مشرب مرا فارغ ز هامون کرده است ۷

برنمی آرند سر از زیر بال بلبلان
بس که گلها را خجل آن روی گلگون کرده است ۸

هر چه با ما می کند، تدبیر ناقص می کند
درد ما را این طبیب خام افزون کرده است ۹

بس که تشریف بهاران نارسا افتاده است
تاک از یک آستین، صد دست بیرون کرده است ۱۰

آنچه در دامان کهسارست صائب لاله نیست
سنگ را محرومی فرهاد دلخون کرده است ۱۱