هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از عشق و وابستگی به معشوق الهی سخن میگوید. او معشوق را منشأ بقا، نوایی و آرامش میداند و از او درخواست میکند که همچون خدایی بر او نظر کند و او را در مسیر عشق راهنمایی نماید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. این مفاهیم نیاز به درک بالاتری از زندگی و فلسفه دارند که معمولاً در سنین بالاتر شکل میگیرد.
غزل ۲۷۱۲ - بیا جانا که امروز آن مایی
بیا جانا که امروز آنِ مایی
کُجایی تو؟ کُجایی تو؟ کُجایی؟ ۱
به فَرِّ سایهاَت چون آفتابیم
هُمایی تو، هُمایی تو، هُمایی ۲
جهانْ فانی نَمانَد زان که او را
بَقایی تو، بَقایی تو، بَقایی ۳
چه چَنگ اَنْدَر تو زَد عالَم که او را
نَوایی تو، نَوایی تو، نَوایی ۴
چو عاشقْ بیکُلَه گردد، تو او را
قَبایی تو، قَبایی تو، قَبایی ۵
خَمُش کردم، ولی بَهرِ خدا را
خُدایی کُن، خُدایی کُن، خُدایی ۶
کُجایی تو؟ کُجایی تو؟ کُجایی؟ ۱
به فَرِّ سایهاَت چون آفتابیم
هُمایی تو، هُمایی تو، هُمایی ۲
جهانْ فانی نَمانَد زان که او را
بَقایی تو، بَقایی تو، بَقایی ۳
چه چَنگ اَنْدَر تو زَد عالَم که او را
نَوایی تو، نَوایی تو، نَوایی ۴
چو عاشقْ بیکُلَه گردد، تو او را
قَبایی تو، قَبایی تو، قَبایی ۵
خَمُش کردم، ولی بَهرِ خدا را
خُدایی کُن، خُدایی کُن، خُدایی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۱۱ - بیا ای یار کامروز آن مایی
گوهر بعدی:غزل ۲۷۱۳ - چنان گشتم ز مستی و خرابی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
