هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از زیباییهای طبیعت و معشوق سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند هاله گرد ماه، خط شبرنگ، و کاروان حسن، احساسات خود را بیان میکند. همچنین، مفاهیمی مانند دلبستن به دنیای بیرنگ و چشمپوشی از زیباییهای ظاهری نیز در آن دیده میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۱۲۱۲ - هاله گرد ماه رخسارش خط شبرنگ بست؟
هاله گرد ماه رخسارش خط شبرنگ بست؟
یا به دل بردن کمر ماه تمامش تنگ بست ۱
کاروان حسن پنداری مسافر می شود
کز خط مشکین، لب لعلش میان را تنگ بست ۲
لنگر تمکین نگردد قاف، حسن شوخ را
کوهکن تمثال شیرین را چسان بر سنگ بست؟ ۳
رنگ در هر دیدن از شاخی به شاخی می پرد
وقت آن کس خوش که دل بر عالم بیرنگ بست ۴
صائب از رنگین عذاران چشم بستن مشکل است
چشم خود را چون حباب از باده گلرنگ بست؟ ۵
یا به دل بردن کمر ماه تمامش تنگ بست ۱
کاروان حسن پنداری مسافر می شود
کز خط مشکین، لب لعلش میان را تنگ بست ۲
لنگر تمکین نگردد قاف، حسن شوخ را
کوهکن تمثال شیرین را چسان بر سنگ بست؟ ۳
رنگ در هر دیدن از شاخی به شاخی می پرد
وقت آن کس خوش که دل بر عالم بیرنگ بست ۴
صائب از رنگین عذاران چشم بستن مشکل است
چشم خود را چون حباب از باده گلرنگ بست؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۱۱ - بس که از زهر شکایت لب دل افگار بست
گوهر بعدی:غزل ۱۲۱۳ - محتسب از عاجزی دست سبوی باده بست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
