غزل ۱۲۷۹ - چهره گل چون بناگوش تو شبنم پوش نیست

چهره گل چون بناگوش تو شبنم پوش نیست
خط ریحان چون خط سبز تو بازیگوش نیست ۱

گر چه در ظاهر بلبل سر گران افتاده است
در بساط گل به جز خمیازه آغوش نیست ۲

ابر بی توفیق ما را از شفق پا در حناست
ورنه دریای معانی یک نفس بی جوش نیست ۳

پرده غفلت حجاب چشم کافر نعمت است
ورنه هر نیشی که گردون می زند بی نوش نیست ۴

از نظربازان برآورد آن خط مشکین غبار
درد این میخانه کم از باده سرجوش نیست ۵

هر که از راه مدارا می کند خصمی بلاست
می توان پرهیز کرد از سگ اگر خاموش نیست ۶

می دود گر جهان چون بوی یوسف راز عشق
این نوای شوخ در بند لب خاموش نیست ۷

نشأه ای داریم صائب از جوانی شوختر
در شراب کهنه ما گر به ظاهر جوش نیست ۸