غزل ۱۳۱۸ - سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیست

سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیست
زینت آزادمردان غیر روی تازه نیست ۱

جلوه برق است رنگ اعتبارات جهان
یک نفس گل بیش بر دستار مردم تازه نیست ۲

هر کسی از محرمان خاص داند خویش را
التفات عام آن پرکار را اندازه نیست ۳

بی تردد، چون گذشتی از خودی در منزلی
قطع این وادی به پای ناقه و جمازه نیست ۴

می برآرد ز پریشانی دل آشفته را
به ز خط جام این اوراق را شیرازه نیست ۵

می توان بردن به مقصد راه از سنگ نشان
مطلب عنقا ز کوه قاف جز آوازه نیست ۶

نشنوی تا حرف پوچ، از پوچ گفتن لب ببند
باعثی خمیازه را بالاتر از خمیازه نیست ۷

گفته ای صائب ز دیرین محرمان بزم ماست
ظرف ما را طاقت این لطف بی اندازه نیست ۸